ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ;

Views

156

Κάθε φορά που θα μιλήσω με κάποιον γνωστό ή άγνωστο θα σκεφτώ πριν μιλήσω. Με λίγους έχω το προνόμιο και την ευχαρίστηση να μην κάνω αυτήν την «επίπονη»διαδικασία. Και κουράζεται το μυαλό μου και βαραίνει η ψυχή μου και θέλω να φωνάξω ότι δεν σε πιστεύω , ότι δεν συμφωνώ με όσα λες, ότι ξέρεις την αλήθεια και την πνίγεις. Γιατί πνίγεσαι στα θέλω μου και δεν κολυμπάς στην θάλασσά σου; υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση  από το να είσαι ο εαυτός σου; αλήθεια, αν το σκεφτείς, υπάρχει;
Και όμως έπεσα πολλές φορές στο λάθος να χαϊδέψω αυτιά και να ησυχάσω συνειδήσεις. Και η δικιά μου; εγώ; εγώ που ήμουν μέσα σε όλα αυτά; τι ένιωθα; πόναγα, χαιρόμουν; Ποιο από τα δύο είναι πιο σημαντικό για μένα; να πονάω ή να χαίρομαι; να κλαίω ή να χαμογελάω; και εδώ υπάρχει η αυτονόητη απάντηση :να χαίρομαι, να χαμογελάω. Και όμως, όχι. Το όχι ξέρεις τι σημαίνει εδώ; πόνος, η ηδονή του πόνου μου. Η ηδονή μου βγαίνει μέσα από το κλάμα μου. Κλαίω για να γελάς εσύ. Πονάω για να χαίρεσαι εσύ. Όχι, δεν είναι μαζοχισμός. Απλά, είμαι εγώ.
Και εκείνη την ώρα μου αρέσω, μόνο και μόνο επειδή σε βλέπω να γελάς. Μετά όμως, αχ εκείνο το μετά. Πάω σπίτι μου και θέλω να κοιμηθώ και δεν μπορώ. Κάτι λείπει. Και είμαι εγώ που λείπω. Που ήμουν εγώ όταν χαιρόσουν εσύ; Και λέω δεν πειράζει, την επόμενη φορά. Και κοιμάμαι.
Μια άλλη μέρα ξημερώνει, λέω κάθε μέρα. Κάθε φορά. Κάθε μέρα και κάθε φορά το ίδιο λέω. Και το ίδιο κάνω; Πόσες μέρες και πόσες φορές ακόμα; μετά με ρωτάω. Κάτι λείπει. Ψάχνω να σε βρω. Γιατί εσένα όμως; Εγώ που είμαι; Και κλαίω. Κάτι λείπει. Και είμαι εγώ που λείπω.
Και έρχεται μια μέρα, αχ εκείνη η μέρα. Και ξυπνάω με θυμό. Και λέω όχι. Το όχι αυτό όμως είναι άλλο. Αχ αυτό το όχι. Λέω όχι σε σένα. Γιατί εσύ δεν ικανοποιείσαι. Εσύ δεν είσαι εγώ. Και εγώ χάθηκα σε εσένα και έγινα εσύ. Γιατί σε μένα; Κανείς εδώ;
Όλοι εδώ και εγώ εδώ. Εσύ δεν είσαι πουθενά. Αλλά δεν φταις εσύ. Όχι αλήθεια, εγώ φταίω. Εσύ μίλαγες με τον εαυτό σου, με αυτό που ήθελες να ακούσεις και αυτό που ήθελες να δεις. Και δεν ήμουν εγώ, τελικά. Και δεν με πειράζει όμως τώρα πια. Γιατί εγώ με βρήκα . Εσύ που είσαι; Έλα και συ. Θα σε περιμένω.
Τώρα εγώ. Τώρα θα μπορώ να βρω και γω κάποιον να με κάνει να χαμογελάω. Αλλά τώρα ξέρω. Θα ταιριάζουν τα χαμογελά μας. Θα ταιριάζουν οι ψυχές μας. Και αυτό σημαίνει αρμονία. Ξέρεις τι σημαίνει αρμονία; Να γελάω εγώ , να γελάς και συ. Αυτό είναι ευτυχία.
Ε ναι τώρα. Τωρά πια και εγώ και εσύ.

Επιμέλεια: Κουλογεωργίου Ελένη

Γνωσιακή- Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια
6936172318